تبليغاتX
وبلاگ اهل سنت ایران - بخش دیگری از کتاب شیعه گری اثر احمد کسروی11
برای دسترسی بهتر به مطالب به آرشیو موضوعی و پیوند های روزانه توجه فرمایید.

خرده هایی که به شیعیگری می توان گرفت

 

هشتم: درباره آن جهان سخنان بسیاری در کتابهای شیعی هست.به این جهان بس نکرده از آن جهان میدان دیگری برای گزافه گویی بافی های خود بازکرده اند: «روز رستاخیز خدا به داوری نشسته پیغمبران از اینسو و آنسو رده خواهند بست. علی« لواء محمد» را که پرچمش از مشرق تا مغرب و بلندیش هزار ساله را ه است بدست خواهد گرفت. امامان به شیعیان هواداردر آمده میانجیگری خواهند کرد. گناههای اینان را به سنی ها داده ثواب ایشان را به اینان خواهند داد. آنان را به دوزخ و اینان را به بهشت روانه خواهند گردانید .«حوض کوثر» در دست علی بوده و او آب جز به شیعیان نخواهد داد. در آن گرمای سوزان دل های سنی ها کباب شده و آبی نخواهند یافت».

از این گزافه های سیاسی چندان بافته اند که اگر گرد آورده شود کتابی بزرگ باشد. سخن ما درباره میانجیگری است. این یک پایه ای از کیش شیعیست. حسین بن علی کشته نشده مگر برای آنکه روز رستاخیز به شیعیان هوادار در آید و گناهان ایشان را بیامرزاند . روز «الست» پیمانی میانه او با خدا بسته شده که حسین در راه خدا از جان و داراک و فرزندان در گذرد و خدا نیز در روز رستاخیز «شفاعت» او را درباره شیعه بپذیرد. آن پنداری را که مسیحیان درباره مسیح و کشته شدنش می دارند و کشته شدن او را کفاره گناهان فرزندان آدم می شناسند، شیعیان همان پندار را درباره حسین و کشته شدنش می دارند، بی گمان از مسیحیان گرفته اند.

بهر حال این یکی از ایرادات آن کیش است. اینان خدا را همچون یکی از پادشاهان خودکامه تاریخ پنداشته اند، و اینست برایش «گرامی داشتگانی» بسیجیده یاورانی آماده گردانیده اند. این سخن بار ها از ملایان شنیده شده :«این پادشاهان که وزیرانی دارندخدا نباید داشته باشد؟!...»از همینجا به اندازه نادانی و خدانشناسی این گروه توان پی برد.

یکی بگوید:«ای بیخردان ،خدا کجا و پادشاهان خودکامه کجا؟!... » بگوید :«میانجی گری جز دربرابرنادانی یا خشم رانی نتواند بود. یک پادشاهی که بجان و داراک مردم چیره می بوده و چه بسا که با یک خشم آتش به هستی مردم می زده ، و چه بسا که بی گناهی را گناهکار شناخته و فرمان کشتنش را می داده ، در دستگاه چنین پادشاهی کسانی می بایسته که در چنان پیشامدهایی به پای پادشاه افتند و با چاپلوسی ها خشم او را فرو نشانده گرفتار بی گناه را رها گردانند. میانجیگری در چنین دستگاهی می سزیده . در در دستگاه سراپا دادگری و راستی چه نیاز به میانجی می باشد؟!...» من از شما می پرسم آیا در دادگاه و دیگر اداره های قانونی میانجی گری تواند بود؟...!

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  اهل سنت ایران  |